Szczeniak siusia z ekscytacji: skąd się to bierze i jak temu zaradzić

Jeśli szczeniak zostawia małą kałużę za każdym razem, gdy wchodzisz do domu, ani Ty, ani on nie robicie nic złego. American Kennel Club opisuje zarówno siusianie z ekscytacji, jak i siusianie z uległości jako mimowolne i podaje, że siusianie z uległości zwykle mija do 1. roku życia. Spokojne, stonowane powitania pomagają mu szybciej zniknąć; krzyczenie je nasila. To coś innego niż wpadka w nauce czystości i niż znakowanie, więc wymaga innej reakcji.

Jak wygląda siusianie z ekscytacji

Siusianie z ekscytacji to „kałuża ze szczęścia”: szczeniak jest zachwycony, że Cię widzi, podskakuje, wierci się lub kręci, i wypływa mu trochę moczu. VCA opisuje to jako oddawanie moczu przy nadmiernym podekscytowaniu, zwłaszcza przy powitaniach lub energicznym głaskaniu, i jako typowy wyzwalacz wymienia powrót do domu po nieobecności. PetMD zauważa, że często dzieje się to, gdy pies idzie, stoi lub podskakuje, a nie kuca, i że zdarza się najczęściej u radosnych, nakręconych, młodych psów, które nie mają jeszcze pełnej kontroli nad pęcherzem.

AKC wyjaśnia dlaczego: kontrola nad pęcherzem u młodego szczeniaka dopiero się rozwija, więc intensywne chwile, takie jak powitania, zabawa czy przytulanie, mogą być zbyt wiele, by wytrzymać. Royal Kennel Club również ostrzega, że szczenięta mogą siusiać spontanicznie, gdy się ekscytują. Jeśli kałuże pojawiają się tylko w takich chwilach pełnych energii, AKC podaje, że prawdopodobną przyczyną jest ekscytacja, a nie luka w nauce czystości.

Siusianie z uległości: wersja nerwowa

Siusianie z uległości wygląda podobnie, ale stoi za nim inne uczucie. AKC nazywa je naturalnym sposobem, w jaki psy pokazują, że nie są zagrożeniem, i podaje, że częściej zdarza się u nieśmiałych lub nerwowych szczeniąt, które czują się onieśmielone lub przytłoczone. Według AKC, VCA i PetMD warto zwrócić uwagę na:

• kulenie się, przywieranie do ziemi lub obniżanie ciała;
• podwinięty ogon i położone do tyłu uszy;
• unikanie kontaktu wzrokowego lub oblizywanie warg;
• przewracanie się na grzbiet i pokazywanie brzucha.

VCA podaje, że wyzwalaczem często jest podchodzenie ludzi, sięganie w stronę psa, pochylanie się nad nim lub patrzenie mu prosto w oczy. VCA opisuje też formę mieszaną, siusianie z konfliktu, gdy szczeniak chce się przywitać, ale jednocześnie się boi. PetMD dodaje, że siusianie z uległości częściej zdarza się u młodych suczek, szczeniąt i psów, które były surowo karcone, a VCA również podaje, że te rodzaje oddawania moczu najczęściej występują u szczeniąt i młodych suk.

Kiedy szczenięta z tego wyrastają

Większość wyrasta, bez żadnych dramatów. AKC podaje, że siusianie z uległości zwykle mija do 1. roku życia, a San Francisco SPCA zauważa, że siusianie z ekscytacji jest częste u psów poniżej roku. VCA wyjaśnia, że wiele psów wyrasta z tego, stając się mniej pobudliwymi albo zyskując kontrolę nad moczem wraz z dojrzałością płciową, a PetMD podaje, że psy często wyrastają z siusiania z ekscytacji, gdy dojrzewają i uspokajają się emocjonalnie. Żadne z tych źródeł nie podaje konkretnego tygodnia; zależy to od szczeniaka i od tego, jak w międzyczasie wyglądają powitania.

Jak witać szczeniaka, który siusia z ekscytacji

Cel jest taki, by przez kilka miesięcy powitania były nudne. Te kroki pochodzą od AKC, VCA, PetMD i Royal Kennel Club:

1. Najpierw wyjdź ze szczeniakiem na dwór. Royal Kennel Club proponuje wyprowadzić szczeniaka przed powitaniem, a AKC – w miarę możliwości przenieść ekscytujące powitania na zewnątrz. Pusty pęcherz to mniej do popuszczenia.
2. Zignoruj podskoki. VCA radzi unikać kontaktu wzrokowego, fizycznego i słownego, dopóki szczeniak się nie uspokoi; PetMD proponuje odwrócić się i przywitać dopiero, gdy się wyciszy.
3. Zniż się i ustaw bokiem. Przy nerwowym szczeniaku uklęknij lub usiądź zamiast pochylać się nad nim, odwróć się bokiem i pozwól mu podejść do Ciebie (AKC, VCA, PetMD).
4. Mów cicho i głaszcz krótko. Głaszcz pod brodą lub po klatce piersiowej zamiast sięgać nad głową. VCA proponuje gościom krótkie głaskanie jedną ręką.
5. Daj mu zadanie. Poproś o siad lub wyślij szczeniaka na jego matę i nagródź to spokojne zachowanie smaczkiem (AKC, VCA).
6. Uprzedź gości. Poproś ich, by witali się tak samo spokojnie. VCA proponuje ćwiczyć z gośćmi, którzy wchodzą, zostają chwilę, wychodzą i wracają, aż przyjście przestanie być wielkim wydarzeniem.

Łagodne, nagradzane spotkania z nowymi ludźmi i miejscami również budują pewność siebie. AKC zaleca stopniową, pozytywną socjalizację uległych szczeniąt; jak ją rozłożyć w czasie, opisuje nasz poradnik o socjalizacji szczeniaka.

Czego nie robić

• Nie karć, nie krzycz i nie karz. VCA podaje, że upomnienia lub kary sprawiają tylko, że pies przy następnym podejściu jest jeszcze bardziej uległy, niespokojny, przestraszony i rozdarty. AKC ostrzega, że krzyczenie zwiększa niepokój, a PetMD nazywa wsadzanie psu nosa w kałużę przestarzałym i błędnym.
• Nie pochylaj się, nie przytulaj i nie wpatruj się. Pochylanie się nad szczeniakiem, sięganie nad jego głową i patrzenie prosto w oczy AKC, VCA i PetMD wymieniają jako wyzwalacze.
• Nie rób zamieszania wokół kałuży. Posprzątaj ją spokojnie, gdy szczeniak zajmie się czymś innym, używając środka enzymatycznego, który VCA zaleca przy każdym siusiu w domu.

Gdy to sprawa medyczna: idź do weterynarza

Porozmawiaj z weterynarzem, jeśli siusianie nie ogranicza się do powitań i zabawy. AKC radzi wykluczyć problemy zdrowotne, jeśli wpadki zdarzają się też w innych sytuacjach, i jako przykłady podaje infekcje dróg moczowych i kamienie w pęcherzu; uporczywe lub nietypowe oddawanie moczu powinien sprawdzić weterynarz. Umów wizytę także wtedy, gdy szczeniak siusia dużo częściej niż zwykle (normalny zakres znajdziesz w tekście jak często szczeniak musi siusiać), napina się albo ma krew w moczu lub mętny mocz.

Jeśli mimo miesięcy spokojnego ćwiczenia powitania wciąż są problemem, PetMD proponuje porozmawiać o tym z weterynarzem, a w razie potrzeby z wykwalifikowanym specjalistą od zachowania. Jeśli wpadki pojawiają się u szczeniaka, który był już pewnie czysty, przeczytaj o regresie w nauce czystości.

Czym to się różni od znakowania

Znakowanie moczem to komunikacja, a nie popuszczanie. San Francisco SPCA opisuje je jako podnoszenie nogi i zostawianie niewielkiej ilości moczu na pionowej powierzchni, najczęściej u niekastrowanych dorosłych samców, choć znakować mogą też wykastrowane samce i suki. VCA zauważa, że znakowanie może się zdarzać nawet u psów w pełni nauczonych czystości i może wiązać się z lękiem, frustracją lub konfliktem społecznym w domu.

Praktyczna różnica: siusianie z ekscytacji i z uległości zdarza się w chwili powitania lub podejścia, często gdy szczeniak stoi, wierci się lub kuli przed Tobą. Znakowanie to niewielkie ilości moczu na pionowych powierzchniach, takich jak nogi mebli czy framugi drzwi, niezależnie od tego, czy ktoś się z psem wita, a San Francisco SPCA wiąże je m.in. z lękiem, zaznaczaniem terytorium czy czymś nowym w domu. Znakowanie rozwiązuje się inaczej niż zwykłe wpadki w domu, więc zapytaj weterynarza, jeśli podejrzewasz, że to właśnie widzisz.