Ile szczeniak lub pies może zostać sam? Według wieku

Szczeniaka można zwykle zostawić samego mniej więcej na godzinę na każdy miesiąc życia: ok. 1 godzinę przed 10. tygodniem, 3 godziny w wieku 3 miesięcy i do 6 godzin w wieku 6 miesięcy (American Kennel Club). Dla dorosłych psów RSPCA, PDSA i Dogs Trust zgodnie zalecają, by regularnie nie zostawały same dłużej niż ok. cztery godziny. To granice dla psa, którego nauczono zostawać samemu, a nie cele, a każdy pies jest inny.

Jak długo szczeniak może zostać sam, według wieku

AKC podaje poniższe wskazówki według wieku. Zgadzają się one z regułą dotyczącą pęcherza z naszego tekstu o tym, jak często szczeniak musi siusiać: ok. jedna godzina na miesiąc życia.

Wiersze dla szczeniąt traktuj jako górną granicę. PDSA zauważa, że cztery godziny to na ogół za długo dla bardzo aktywnego młodego szczeniaka, a szczeniak, który właśnie jadł, pił lub się bawił, będzie musiał wyjść znacznie wcześniej.

Poniżej 10 tygodni1 h

10–12 tygodni2 h

3 miesiące3 h

4 miesiące4 h

5 miesięcy5 h

6 miesięcy6 h

Powyżej 6 miesięcynajwyżej 6–8 h

02468 h

Wiek	Godziny w samotności (maksimum)
Poniżej 10 tygodni	1 h
10–12 tygodni	2 h
3 miesiące	3 h
4 miesiące	4 h
5 miesięcy	5 h
6 miesięcy	6 h
Powyżej 6 miesięcy	najwyżej 6–8 h

Źródło: American Kennel Club, jak w tabeli powyżej. To górne granice dla szczeniaka nauczonego zostawania samemu; brytyjskie organizacje zalecają, by żaden pies nie zostawał regularnie sam dłużej niż ok. cztery godziny.

Jak długo dorosły pies może zostać sam?

Brytyjskie organizacje dbające o dobrostan zwierząt zgadzają się co do ok. czterech godzin. PDSA nazywa cztery godziny najdłuższym czasem, na jaki psy powinny regularnie zostawać same, dodając, że każdy pies jest inny. RSPCA podaje tę samą liczbę i prosi opiekunów, by nigdy nie zostawiali psa na tak długo, że zacznie cierpieć. Dogs Trust także mówi o czterech godzinach i proponuje kogoś, kto zajrzy do psa, albo psie przedszkole, jeśli nie będzie Cię dłużej.

Granica AKC jest nieco wyższa: nawet dorosłe psy nie powinny zostawać same w domu dużo dłużej niż sześć do ośmiu godzin bez możliwości wyjścia za potrzebą. Jeśli pracujesz cały dzień, zaplanuj spacer w południe: wróć do domu w przerwie na lunch albo poproś sąsiada lub osobę wyprowadzającą psy.

Jak nauczyć szczeniaka zostawania samemu

Dogs Trust pisze, że naukę radzenia sobie w samotności najlepiej zacząć, gdy pies jest jeszcze szczeniakiem. PDSA i Dogs Trust opisują podobną metodę krok po kroku:

1. Daj szczeniakowi bezpieczne miejsce do odpoczynku, na przykład wygodne legowisko lub zaciszny kącik.
2. Ćwicz, gdy jesteś w domu. Odejdź kawałek, wróć i nagródź spokojne zachowanie. Potem na chwilę wyjdź z pokoju i wróć.
3. Użyj bramki dla dzieci, by szczeniak mógł Cię widzieć, słyszeć i czuć, ucząc się przebywać osobno.
4. Zostaw mu zajęcie. Pomaga długo starczający gryzak lub zabawka na jedzenie; RSPCA proponuje, by pies najpierw korzystał z niej, gdy jesteś w domu.
5. Zwiększaj czas powoli. Wydłużaj czas osobno po trochu, a potem zacznij krótko wychodzić z domu.
6. Wychodź i wracaj bez ceremonii, a czas osobno niech będzie normalną częścią każdego dnia.

Przed dłuższą nieobecnością RSPCA proponuje spacer i wyjście za potrzebą, a także mały posiłek lub zabawkę na jedzenie, żeby pies nie był głodny. Jeśli szczeniak okazuje niepokój, Dogs Trust radzi cofnąć się o krok i posuwać się wolniej.

Oznaki, że pies źle znosi samotność

RSPCA wymienia takie częste oznaki zachowań związanych z rozłąką:

• niszczenie przedmiotów, często przy drzwiach, wyjściach lub oknach;
• wycie, szczekanie lub skomlenie;
• załatwianie się w domu;
• nadmierna ekscytacja, gdy wracasz, lub niepokój, zanim wyjdziesz.

Łatwiej przeoczyć drżenie, dyszenie, ślinienie się, chodzenie tam i z powrotem lub w kółko, wylizywanie lub gryzienie samego siebie, wymioty i niejedzenie pod Twoją nieobecność. RSPCA pisze, że objawy zwykle pojawiają się w ciągu kilku do 30 minut od wyjścia opiekuna i że połowa psów z tym problemem nie pokazuje wyraźnych oznak, gdy opiekunowie są w pobliżu, więc kamera może się przydać.

Czego nie robić: nigdy nie karz psa po powrocie do domu. RSPCA i Dogs Trust zgodnie piszą, że karcenie może nasilić niepokój, a RSPCA przestrzega przed pozwalaniem psu, by się „wypłakał”, bo może go to nauczyć, że samotność jest przerażająca. Jeśli sytuacja się nie poprawia, PDSA zaleca najpierw wizytę u weterynarza, a potem u certyfikowanego behawiorysty.

Przepisy w Szwecji i Finlandii

Niektóre kraje ujmują część tych zasad w przepisach. Sprawdź, co obowiązuje tam, gdzie mieszkasz.

Szwecja. Zgodnie z przepisami Jordbruksverket dotyczącymi utrzymywania psów i kotów (SJVFS 2020:8) psa trzeba codziennie wyprowadzać na dwór, zwykle doglądać co najmniej dwa razy dziennie i stopniowo przyzwyczajać do zostawania samemu, ze szczególną troską o młode psy i psy okazujące niepokój. Znana „zasada sześciu godzin” to ogólne zalecenie: Jordbruksverket pisze, że w ciągu dnia psa należy (bör) wyprowadzać co najmniej co sześć godzin, a szczenięta i starsze psy częściej.

Finlandia. Rozporządzenie w sprawie ochrony psów, kotów i innych małych zwierząt towarzyszących (674/2010), które według Ruokavirasto na razie nadal obowiązuje, wymaga, by dorosłego psa codziennie i wystarczająco często wyprowadzać na dwór, ze szczególnym uwzględnieniem jego potrzeby ruchu. Nie znaleźliśmy w nim stałej liczby godzin.

Ułóż plan na podstawie dnia Twojego psa

Tabele dają punkt wyjścia, ale rzeczywisty limit Twojego psa zależy od jego wieku, pęcherza, energii i tego, jak dobrze nauczył się wyciszać. Zapisuj, kiedy wychodzisz, kiedy pies ostatnio siusiał i w jakim był stanie, gdy wróciłeś. Tydzień notatek pokaże, czy 3 godziny są w porządku, czy to już za długo. Nasze narzędzie do planu wyjść pomoże rozplanować wyjścia za potrzebą wokół czasu Twojej nieobecności.